έμβλημα sadness.gr
sadness.gr || vampirella
Έκρηξη οργής


Το καταλαβαίνω ότι η ζωή δεν είναι μόνο άσπρο και μαύρο.
Υπάρχουν και άλλα χρώματα. Για τους άλλους.
Για εμένα υπάρχει μόνο το γκρι.
Γκρίζα μάτια, γκρίζα πόλη, γκρίζο σεξ.

Είμαι 23 χρονών.
Ούτε πολύ μικρή, ούτε πολύ μεγάλη.
Ούτε πολύ παιδί, ούτε πολύ σοφή.
Ούτε ερωμένη, ούτε γυναίκα.

Μου έχουν απομείνει..4..3..μήνες..
Έχω σταματήσει πλέον να μετράω.
Έχω σταματήσει πλέον να ζω.
Έχω χάσει τον λογαριασμό και τον εαυτό μου.

Μένω στην Γαλλία. Πάντα εκεί έμενα.
Σε ένα σπίτι με υπηρέτες.
Σε ένα σπίτι κενό.
Σε ένα σπίτι βαμμένο με ουρλιαχτά.

Τώρα πια τα καταλαβαίνω όλα.
Εμείς οι θνητοί..δεν έχουμε αξία.
Απλά υπάρχουμε.
Όπως και η καλοσύνη. Και η κακία. Και η ειρωνεία.

Δεν ζήτησα ποτέ πολλά.
Μια βόλτα, ένα παγωτό, ένα πικνίκ..
Έναν εραστή που θα με κατανοεί..
Που θα με ακουμπάει τρυφερά, θα με φιλάει με πάθος..

Είναι αυτά υπερβολικά?
Είναι αυτά ακατανόητα?
Είναι αυτά αλαζονικά?

Και όμως..
Η μοίρα..το πεπρωμένο..το κισμέτ..
Ίσως..ίσως εάν..ίσως εάν δεν..

Δεν υπάρχει γυρισμός. Δεν υπάρχουν ίσως.
Ότι έγινε, έπρεπε να γίνει.
Ή μήπως όχι?



Τα γεγονότα όμως, είναι γεγονότα.
Πεθαίνω από AIDS.
Έχω τον ιό.

Δεν έκανα ποτέ χρήση ναρκωτικών.
Δεν έκανα ποτέ έρωτα με άντρα.
(Ούτε πρόκειται.)
Απλά πεθαίνω.

Όμορφη που είναι η ζωή ε?
Για εμένα έχει ημερομηνία λήξης.

Γιατί κάποιος είχε την φαεινή ιδέα
να μολύνει και άλλους με την αρρώστια του.
Γιατί κάποιος τυχαία ακούμπησε μια βελόνα με το
μολυσμένο αίμα του σε ένα κάθισμα κινηματογράφου.

Γιατί απλά έπρεπε να γίνει.
Γιατί απλά η ζωή δεν είναι μαύρο και άσπρο.

<<προηγούμενο<<    ||περιεχόμενα||    >>επόμενο>>
(c) 2003 - 2004 vampirella, all rights reserved