έμβλημα sadness.gr
sadness.gr || vampirella
Το κάλεσμα του αγγέλου


Λευκό είναι το δέρμα σου και τα χέρια σου απαλά,
Μελαγχολικά είναι τα χείλη σου και τα μάτια σου καρφιά,
Κοιτάς με παράπονο τα σκαλιστά παράθυρα.

Τα χρώματα σε εξοργίζουν καθώς
Σου θυμίζουν.
Τα χρώματα σε ζαλίζουν καθώς
Τα κοιτάς και όμως..

Σου λείπουν αυτά που ποτέ δεν τόλμησες να ζητήσεις,
Σου λείπει η μουσική που ποτέ δεν έπαιξες στο βιολί σου,
Σου λείπει αυτό το χρώμα που ποτέ δεν φόρεσες.

Στέκεσαι ακίνητος και αεικίνητος, μήπως κάποιος σε καταλάβει.
Ποτέ όμως δεν πρόσεξες, ότι κάποιος σε βλέπει.
Ποτέ όμως δεν πρόσεξες ότι κάποιος σε κάλεσε για αυτό
Και είσαι εδώ.

Βρίσκεσαι εδώ, σε αυτόν τον κόσμο των σκιών, πολύ καιρό.
Ακούς φωνές, ουρλιαχτά, από παλιά σου συναισθήματα,
Βαθιά θαμμένα και αυτό σε πονάει.

Νιώθεις πόνο, ακόμα και οι άγγελοι πονάνε,
Και ας ρέει στις φλέβες τους φως,
Και φοβάσαι ότι αρχίζεις να γίνεσαι αυτό που δεν θες.

Χαμένος είσαι και τρέχεις, και καθώς τρέχεις τα μαλλιά σου
Αυτά τα υπέροχα μακριά μαλλιά σου, μοιάζουν με
Στάχυα, χλωμά και κίτρινα.

Σου φωνάζω, να μην φοβάσαι,
Γιατί δεν είσαι τυφλός, έχεις εμένα για οδηγό,
Σου φωνάζω, μείνε,
Οι άνθρωποι δεν θα σε βλάψουν, θα σε κρύψω.

Διστάζεις και κοιτάς πίσω, με βλέπεις,
Είμαι που σου φωνάζω.
Σκοντάφτεις πάνω σε δύο κούκλες,
Έναν στρατιώτη και μια μπαλαρίνα.

Αναρωτιέσαι τι σου θυμίζουν,
Ενώ βλέπεις μπροστά σου μια μνήμη του παρελθόντος,
μια ξεχασμένη μνήμη Χριστουγέννων.



<<προηγούμενο<<    ||περιεχόμενα||    >>επόμενο>>
(c) 2003 - 2004 vampirella, all rights reserved