έμβλημα sadness.gr
sadness.gr || θρόισμα των φύλλων
Δε νικήθηκα





Μικρός φοβόμουν το σκοτάδι. Θυμάμαι από μικρό παιδί να θέλω πάντα ένα φως στο δωμάτιο μου. Τι φοβόμουν; Απροσδιόριστο. Όπως και εκείνο που με έκανε να κουκουλώνομαι στη κουβέρτα προσέχοντας να μην είναι τα πόδια μου εκτεθειμένα. Φοβόμουν επίσης να μείνω μόνος στο σπίτι. Ή να πάω από το ένα δωμάτιο στο άλλο. Το ξεπέρασα όμως ξαφνικά. Όταν συνειδητοποίησα πως φοβάμαι τον εαυτό μου. Γιατί ο φόβος είναι η αδυναμία να εξερευνήσεις τον εαυτό σου, τα όρια σου και τις σκέψεις σου. Αναπολώ όμως εκείνο το φόβο. Γιατί τώρα έχω να αντιμετωπίσω τον τρόμο. Γιατί ανακάλυψα τον εαυτό μου και το οφείλω σε εκείνη. Γιατί ο φόβος για το άγνωστο σε εφησυχάζει. Ο τρόμος όμως που σου δημιουργεί η γνώση του εαυτού σου σε αλυσοδένει στην άβυσσο. Ψάχνω το φως για να διώξει το σκοτάδι, όπως τότε στο παιδικό δωμάτιο. Ψάχνω τη κουβέρτα για να κρυφτώ από κάτω και να νιώσω ασφαλής. Μάταια. Ξεγυμνώθηκα. Όμως, να, μια αχτίδα φωτός διαπερνά τον τρόμο μου. Δεν είναι απροσδιόριστη. Είναι η επιθυμία να αλλάξω και να αντιμετωπίσω τον τρόμο. Δεν νικήθηκα ακόμη. Γιατί χτυπά έστω και κάπου αλλού η καρδιά της και παρασέρνει και τη δική μου. Δε νικήθηκα.